တိမ္ေတြၿပိဳတဲ့ေကာင္ကင္
ခါးလိုက္တာကြာ....
အဲဒီရင့္သီးမႈေတြက....
ဒီရင္ဘတ္ကို...
ဓါးထက္ထက္နဲ႔ထိုးေနသလို....
မာလာပန္းတစ္ခင္းနဲ႔....
အရိုင္းဆန္တဲ့ညေနခင္းေတြမွာ....
ငါကိုယ္တိုင္ အေဖာ္မဲ့ခဲ့တာ....
ဒဲဒီဆီးႏွင္းၿဖဴေတြ....
အရည္ေပ်ာ္တဲ့အထိေပါ့....
ေ၀၀ါးတဲ့...
တိမ္ညီမ်က္ႏွာၿပင္ေတြက...
ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးပဲ ၿပန္ၾကည့္တတ္တယ္....
ေၿခာက္ေသြ႔လြန္းေတာ့လည္း...
တစ္ခါတစ္ခါ....
ေတာင့္တလြန္းေနၿပန္တယ္....
အဲဒီမိုးေရတစ္စက္...
ငါ့ႏွလံုးသားထက္ကို....
ပက္ဖ်န္းေစဖို႔အတြက္ေပါ့...
ပ်ံသန္းလိုက္ပါ...ငွက္ကေလးေရ....
ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုး....
ငါ့အသိုက္အၿမံဳကလြဲလို႔...
မင္းအတြက္ဆို...
အရာအားလံုးဟာ...
ေပ်ာ္စရာအတိနဲ႔ေပါ့...
ငါဆိုတဲ့ေကာင္ကေတာ့....
အဲဒီလို...
ညည္းခ်င္းေတြၿမိဳခ်...
ဆီးႏွင္းေတြၿပိဳက်တဲ့အထိ...
ရာသီအလီလီ....
လြမ္း.........တယ္..
No comments:
Post a Comment